Na koniec weekendu Chomik ogląda szlagier 4. ligi kujawsko-pomorskiej. Przy okazji, miałem okazję po raz pierwszy w życiu zobaczyć miasto Włocławek.

Jak wszystkim powszechnie wiadomo, poprzedniego dnia byłem w Gdyni, gdzie oglądałem znakomity trzecioligowy spektakl pomiędzy drużyną Bałtyku a rezerwami Pogoni Szczecin. Dlatego też moja droga do Włocławka zaczęła się w niedzielę rano w Gdyni. I to dość wcześnie rano, bo mój pociąg relacji Gdynia Główna - Katowice (przez Włocławek) odjeżdżał z dworca w Gdyni o godzinie 6:43. Jeśli uwzględnić dodatkowo fakt, że w nocy z sobotę na niedzielę miała miejsce zmiana czasu, wychodzi na to, że efektywnie mój pociąg odjeżdżał o godzinie 5:43 (sposób, w jaki dobrowolnie spędzam swój wolny czas dla niektórych mógłby wydawać się skrajnym masochizmem).

Ok. 10:25 dotarłem do stacji Włocławek, gdzie akurat trwała gruntowna przebudowa stacji. Całkiem ładnie wyglądający z zewnątrz nowy budynek dworca nie był jeszcze dostępny dla podróżnych, zamiast tego mieli oni do dyspozycji tymczasowy kontenerek. Po opuszczeniu rejonu dworca, skierowałem się na południowy wschód w stronę stadionu. Jeśli chodzi o szeroko pojętą kulturówkę, niestety, nie miałem czasu, żeby zobaczyć zabytki, czy słynną zaporę na Wiśle, tak więc jedynymi zaliczonymi przeze mnie atrakcjami były kebab z foodtrucka oraz stary stadion Włocłavii, obejrzany zza płotu.

W końcu, przyszedłem na właściwy obiekt... i przez dłuższy czas również oglądałem go zza płotu. Otóż zgodnie z oficjalnym planem, stadion posiada cztery różne bramy wejściowe, każda z innej strony obiektu - a przy tym, żadnej wskazówki, przez którą z nich kibice będą wpuszczani na mecz. Biorąc pod uwagę, że pełne okrążenie stadionu wymaga przejścia aż 850 metrów, trochę się nachodziłem od bramy do bramy, zastanawiając się, która okaże się tą właściwą (a przypominam, że poprzedniego dnia doznałem jakiegoś dziwnego urazu stopy, tak więc ze strony organizatorów było to znęcanie się nad kaleką). W końcu, o godzinie 11:25 otwarto kasę oraz bramę nr 1 bramę nr 2 (na schemacie jest ona podpisana jako brama nr 1, ale w realu jest to brama nr 2) i wreszcie dostałem się na właściwy teren stadionu.

Stadion OSiR we Włocławku jest to stadion piłkarsko-lekkoatletyczny, co niestety wiąże się z faktem, że znajduje się na nim bieżnia. Oczywiście rozumiem, że jeśli w takim mieście jak Włocławek buduje się przyzwoity stadion, to powinien on służyć wielu dyscyplinom, a nie tylko piłce nożnej, która nie stoi tu na zbyt wysokim poziomie (ostatni raz wysoki poziom był tu widziany kilkanaście lat temu, za sprawą grającego na zapleczu Ekstraklasy Kujawiaka - swoją drogą, może ktoś jeszcze pamięta, że historia tego klubu zakończyła się w sposób niewypowiedzianie absurdalny). Ale jako widz zorientowany na piłkę nożną, zawsze ubolewam kiedy dystans między trybuną a boiskiem wynosi kilkanaście metrów. Jedyną zaletą bieżni jest dla mnie to, że jest ona głównym motywem loga OSiR, które wygląda dzięki temu nawet ciekawie.

Kiedy tak krążyłem dookoła stadionu w poszukiwaniu właściwej bramy, doszedłem do wniosku, że z zewnątrz obiekt ten jest zupełnie bez wyrazu. Prowadzi do niego kilka różnych wejść, z których każde wygląda inaczej... nawet nazwa obiektu jest podawana w różny sposób i różnymi czcionkami. Sama działka, na którym stadion stoi, ma dość nieregularny kształt, co powoduje, że raz szedłem tuż przy samej ścianie stadionu, a czasem widziałem go zza ogrodzenia w odległości kilkudziesięciu metrów. Rzadko zdarza mi się na coś narzekać, ale z zewnątrz stadion wygląda na wyjątkowo nieprzemyślany.

Od wewnątrz stadion wygląda nieco bardziej spójnie - przede wszystkim, trzy spośród czterech okalających go trybun są zbudowane w tym samym stylu. Czwarta trybuna to chyba jeszcze pozostałość z poprzedniego obiektu (przy czym, nie jestem w stanie znaleźć wielu zdjęć stadionu sprzed przebudowy, więc to nie jest pewne info). W każdym razie, stadion z trzech stron otoczony jest dość jednolitymi trybunami - są one niewysokie (choć na plus należy ocenić, że same trybuny znajdują się jakieś 2 metry powyżej poziomu boiska) i znajduje się na nich po osiem rzędów niebieskich krzesełek. Główna trybuna dodatkowo objęta jest zadaszeniem, a w jej centralnej części znajduje się sektor VIP-ów, na którym znajdują się czerwone krzesełka wyglądające na bardziej wygodne niż te w pozostałych sektorach. Cały stadion liczy ogólnie ok. 5 tysięcy miejsc siedzących - oczywiście, w przypadku zawodów o mistrzostwo IV ligi, gr. kujawsko-pomorskiej popyt na bilety nie był taki duży, dlatego tego dnia kibicom udostępniono fragment trybuny głównej - sektory A1 i A2 oraz dodatkowo sektor A3 dla VIP-ów (VIP-ów - tak więc, nie dotyczy to Chomika). Czyli w sumie 3/5 trybuny głównej.

Na stadionie znajdują się 4 maszty oświetleniowe oraz telebim pozwalający na wyświetlanie wyników i innych treści multimedialnych (tego dnia poprzestano na wyświetlaniu wyniku).

Parafrazując klasyka: niedziela, godzina 12:00, pogoda też nie sprzyja do gry w piłkę... Dziś we Włocławku pogoda niezbyt zachęcała do przyjścia na mecz, rywal też pod względem kibicowskim specjalnie nikogo nie podgrzał - ale na mecz pofatygowało się jakieś 200-250 widzów, co chyba jest wynikiem przyzwoitym. Jakąś połowę tej liczby stanowili fani, którzy na swojej części sektora prowadzili doping z bębnem, więc było całkiem interesująco (było też interesująco, gdy na początku drugiej połowy do bębna dorwało się małe dziecko jednego z kibiców i radośnie wystukiwało losowe rytmy).

Ta sekcja również byłaby interesująca, gdyby nie fakt, że znowu nie zrobiłem niezbędnych notatek, tak więc nie mam za dużo piosenek do przytoczenia. Repertuar kibiców z Włocławka był co prawda zróżnicowany (choć dosyć standardowy), ale ja muszę bazować w tej sekcji na tym, co zapamiętałem... a oczywiście najłatwiej zapamiętuję wszelkiego rodzaju bluzgi.

Przede wszystkim, z trybun parokrotnie pozdrawiano zgody (czy też kluby, z którymi Włocłavia znajduje się w dobrych relacjach) i szkalowano kosy. Pozdrowiono Zawiszę Bydgoszcz, Łódzki KS oraz Górnika Konin i zbluzgano Widzew (dosyć typowym Jebać, jebać, jebać RTS) oraz Elanę Toruń. Co do Elany, zaśpiewali o niej krótką piosenkę, którą zasłyszałem lata temu jako ciekawostkę, ale aż do dzisiejszego dnia nie wiedziałem, że jest ona prawdziwa:

Z chuja śmietana - to jest ta kurwa, Elana!

W trakcie jednej z dość standardowych piosenek, a mianowicie Ten mecz musimy wygrać! Wygramy, wygramy, wygramy!, kibic prowadzący doping miał małą zagwozdkę odnośnie do tego, co wykrzyknąć w kolejnej linijce, ponieważ Kujawiankę pokonamy! brzmiałoby dość koślawo. Jeśli dobrze to wychwyciłem, ostatecznie popisał się pewną inwencją twórczą i wykrzyknął Kujwy pokonamy!. Reszta kibiców nie wychwyciła jednak tej inwencji oraz intencji i odkrzyknęła po prostu Kurwy pokonamy!. Z niestandardowych rzeczy, jakie jeszcze usłyszałem podczas meczu, mógłbym przytoczyć piosenkę, którą kibice zaczęli śpiewać przy stanie 3:0:

Jeszcze jedną bramkę, jeszcze jedną bramkę,
strzel, Włocłavio, jedną bramkę!

Kibice domagali się co prawda tylko jednej, ale później okazali się bardziej zachłanni, ponieważ śpiewali to samo również przy stanie 4:0 i 5:0. Pod koniec meczu zaśpiewali też inną piosenkę, stosunkowo znaną, ale akurat chyba po raz pierwszy zdarzyło mi się ją usłyszeć na stadionie, co pozwala mi na zamieszczenie jej na łamach Chomika:

Chuj w dupę psom! Bo to kurwy są!
Jebać, jebać psy! Jebać zakazy! Włocłavia to My!

Ciekawe były też momenty, w których kibice wykrzykiwali nazwy swoich dzielnic - przy czym, zazwyczaj wszyscy naraz, z czego powstawała dość ciekawa rywalizacja, która z nich będzie najbardziej słyszalna. W wyniku tej demokratycznej procedury w moim odczuciu wygrała dzielnica Śródmieście.

Zdaję sobie sprawę, że nie ma tu wielu speców od IV ligi kujawsko-pomorskiej, dlatego na początek przybliżę sytuację obydwu drużyn przed pierwszym gwizdkiem. Otóż po 19 kolejkach IV ligi Włocłavia była viceliderem z 41 punktami i traciła punkt do liderującego Chemika Bydgoszcz. Z kolei Kujawianka nie była może elektryzującym rywalem pod względem kibicowskim, jednak sam mecz zapowiadał się interesująco, ponieważ piłkarze z Izbicy Kujawskiej (miasteczko w powiecie włocławskim) znajdowali się na 6. miejscu z dorobkiem 35 punktów.

A tak przy okazji - muszę przyznać, że nie wiem, jak mam się ustosunkować do nazwy klubu gospodarzy. Z jednej strony, te wszystkie stylizowane na łacinę nazwy są częścią wspaniałego polskiego piłkarskiego folkloru, ale z drugiej strony... czy Włocłavia nie jest już trochę językowym potworkiem? Tym bardziej, że miasto Włocławek jest na tyle starym miastem z na tyle dużymi tradycjami, że może poszczycić się posiadaniem prawdziwej łacińskiej nazwy (Vladislavia).

Jeśli chodzi o samą grę, moje wrażenie było takie, że spotkały się drużyny na poziomie w miarę równorzędnym, z lekkim wskazaniem na gospodarzy. Niemniej, tego dnia gospodarzom wychodziło absolutnie wszystko - a gościom absolutnie nic. W 16. minucie gospodarze wyszli na prowadzenie - po dograniu ze skrzydła Olivera Zaręby jeden z obrońców Kujawianki (Mateusz Mielczarek) przypadkowo... odegrał w polu bramkowym do gracza Włocłavii. Michał Kalitta skorzystał z prezentu i oddał strzał z pierwszej piłki w kierunku krótkiego słupka, ale trafił rzeczywiście dokładnie w krótki słupek; po kilku sekundach piłka trafiła jednak do Patryka Wojtylaka, który z bliska pokonał Kamila Laska (bramkarz Kujawianki). W 24. minucie gospodarze wyprowadzili szybką kontrę, w wyniku której w sytuacji sam na sam z bramkarzem znalazł się Stanisław Łojewski, który podwyższył na 2:0. Goście próbowali odrobić straty i wcale nie wyglądali w tym meczu źle, ale taki wynik utrzymał się do przerwy.

W ciągu pierwszego kwadransa drugiej połowy gospodarze skutecznie dobili gości. Najpierw po akcji prawym skrzydłem bramkarza gości strzałem z bliska pokonał Kalitta. Ten sam piłkarz znalazł się w 54. minucie w sytuacji sam na sam z Laskiem; bramkarz gości obronił jego strzał, jednak wobec dobitki Pawła Behlkego był już bezradny. W 62. minucie padł gol na 5:0 i była to totalna kompromitacja gości w obronie. Z lewego skrzydła piłkę w pole karne dograł Ryu Ueno (swoją drogą... co Japończyk robi na 4. lidze we Włocławku?), piłkę dość nieudolnie wybijał jeden z graczy Kujawianki (nie wiem, czy dobrze zauważyłem numer... Hubert Szymczak?) i ta dotarła finalnie do Kalitty, który z bliska pokonał Laska.

Gdy w 66. minucie za niesportowe zahaczenie przeciwnika drugą żółtą kartką został ukarany Ołeh Tabaka, z gości już całkowicie zeszło powietrze i skupiali się już głównie na tym, żeby nie stracić kolejnych goli. Z kolei gospodarze na tyle kontrolowali mecz, że w 77. minucie doszło do zmiany bramkarza - na boisko wszedł ledwo 16-letni Borys Charaszkiewicz (junior Włocłavii nie miał zbyt wielu okazji, żeby się wykazać). Sędzia zlitował się nad drużyną gości i nie doliczył nic do drugiej połowy - prawdę mówiąc, kiedy odgwizdał koniec meczu, telebim wskazywał, że 90. minuta meczu dopiero się rozpoczynała (aczkolwiek, równie dobrze mogło się okazać, że to telebim błędnie wskazywał czas, a Casio sędziego działało poprawnie). Mecz zakończył się wynikiem 5:0.